gekkenhuis

[Ellis]

Ik kan me heel goed voorstellen, dat jullie het vreemd vinden dat ik ineens zoveel vertel. Daar heb ik ook een reden voor.
Ik heb nooit eerder hierover kunnen praten, over mijn ervaringen met spiritualiteit, omdat niemand in mijn omgeving er iets van begreep.
Op het moment dat ik honderdduizend boeken had gelezen en een aantal beurzen bezocht had, kwam ik erachter dat ik echt niet de enigste op de wereld was, die vreemde dingen meemaakte.
Toen ik ermee bezig was, gebeurde er steeds meer, en bleek dat ik veel meer kon dan ik wist. Ook heb ik altijd veel dromen. Een paar jaar geleden had ik besloten dat ik wilde scheiden, dat was dus een tijd dat het niet goed met me ging. Ik werd niet serieus genomen door de mensen in mijn omgeving en kreeg steeds meer lucide dromen.
Helaas ook hele enge dromen soms. Uiteindelijk was ik zó overspannen, dat ik al 3 weken met heftige hoofdpijnen liep, wat uiteindelijk een migraine-aanval is geworden.
Ik ben letterlijk door mijn benen gezakt in de winkel en ben er daarna nooit meer teruggeweest.
Het was de zaterdag voor pasen.
Eerste paasdag kreeg ik een hele enge droom. Ik had een boze geest in me en mijn beste vriend ook. We zouden allebei doodgaan als niemand ons zou redden. Ik werd hyperventilerend wakker, maar ik wist op dat moment niet wat het was. De combinatie van die drie dingen, de droom, het hyperventileren en de migraine werd teveel. Ik dacht dat ik het aan mijn hart had, en riep tegen mijn man dat hij 112 moest bellen, want ik dacht dat ik dood zou gaan.
Maar ze wilden me niet komen halen. Ik moest zelf maar naar het ziekenhuis komen en dat was 20 minuten rijden.
Ik wilde mijn vriend redden en heb mijn schoonmoeder en mijn ex gedwongen om langs het huis van mijn vriend te rijden, om te kijken of alles goed met hem ging. Zo erg was ik in paniek.
Vervolgens kwam ik bij de huisartsenpost en moest in een rolstoel voor mijn gevoel wel een uur ofzo zitten wachten. Ik kon niet meer praten, alleen maar water drinken, heel veel. Ook lopen kon ik niet meer.
Ze hebben me vanalles gevraagd, maar ik kon geen antwoord meer geven ik was bijna buiten bewustzijn. Mijn ex heeft de artsen verteld dat ik zei dat ik paranormaal was en van die droom, dus het gevolg was dat ik met een ambulance naar een gekkenhuis gebracht ben.
Ik heb daar 5 dagen gezeten. De eerste dag kreeg ik niet eens een dokter te zien. Ik moest naar een psychologe. Die heb ik bijna helemaal verrot gescholden, en heb gezegd dat ik alleen maar wilde scheiden. Ik wilde dat er een dokter naar mijn hoofd ging kijken. En jahoor na 2 dagen keek hij met een lampje in mijn ogen en toen bleek mijn bloeddruk gewoon te hoog. Ik kreeg een klein pilletje en knapte gelijk op. Naast mij in de kamer lag een vrouw te gillen tijdens haar slaap en er liepen allemaal enge mensen rond daar. Uiteindelijk heb ik heel kwaad zelf geregeld dat ik er met een advokaat uit kon komen en moest wachten tot ze er was. Dat duurde dus in totaal 5 dagen.
Ik ben altijd erg gehecht aan mijn tandenborstel en deodorant, maar de man waar ik bijna 13 jaar mee samengewoond heb, was dat gewoon vergeten mee te nemen voor me.
Nu ben ik nog steeds een beetje onzeker, omdat ik altijd bang ben dat mensen me gek vinden, maar diep van binnen weet ik heus wel dat ik echt niet gek ben. Ik ben jullie erg dankbaar dat jullie me nu helpen zodat ik eindelijk mijn verhaal kwijt kan. Ik heb zoveel dingen meegemaakt op dit gebied, maar niemand begrijpt het.
Ik hoop dat jullie me af en toe willen helpen om bevestiging te geven, want dat is wat ik nodig heb.
liefs, Ellis

[Ellis]

Een half jaar later, (heb ik achteraf van mijn ex gehoord), heeft diezelfde vriend aan de monitor gelegen in het ziekenhuis, omdat hij bijna een hartaanval had gehad. Het was dus mijn eigen voorspelling. Ik heb mijn vriend daarna nooit meer gezien, omdat zijn vrouw dat niet wilde.
Hij komt nog wel regelmatig over de vloer bij mijn ex, als zakenrelatie, maar ik heb hem een sms gestuurd en gezegd dat ik hoop dat hij gelukkig wordt en dat hij moest zeggen tegen de kinderen dat ik van ze hou. Ik heb vorige week alle tekeningen en speelgoed en spelletjes weggegooid, wat ik in 5 jaar had gekregen van zijn kinderen. Met heel veel pijn in mijn hart.
Ik ben nu weer een beetje mezelf aan het worden, maar vorige week was ik mezelf even kwijt.